Brasschaat AC weer in rouw met overlijden van Herman Wouters

HERMAN WOUTERS 1948-2015

 

Herman beschrijven is niet zo moeilijk, vriendelijk, minzaam, steeds bereid om te helpen en een knap organisator.

Was aangesloten, met de clubstart in 1965, en behoorde tot de gouden generatie die toen de club destijds in de steigers heeft gezet.

Ik ken Herman al heel m'n leven, we waren even oud, en zijn opgegroeid op den Bethanie, begin de jaren 60. We waren veel samen, en deden van alles! Enkelen van de families Wouters, Lebon, Croux zouden later toch wel iets betekenen in de jonge atletiekclub, op de een of andere manier.

Herman was een gedreven afstandsloper en crosser, en behaalde zijn beste prestaties voor Brasschaat in 1972 en 1973. Maar Herman wou hogerop.

Zo kwam hij in 1974 in contact met een sterke kern van afstandlopers uit Boechout, bij trainer Bert Hermans. De kern bestond uit enkele Olympische atleten zoals Marc Smet, Paul Thijs in die periode. In 1975 liep Herman een fabelachtige tijd in Papendal op de door hem geliefde 5000m, zijn tijd van 14'09”4 zou nu nog erg goed zijn...

Wat na 1975 volgde was een voorbode van wat nog zou volgen, Herman diende noodgedwongen zijn atletiekcarriere vroegtijdig te stoppen.. door opkomende hartproblemen. Samen met zijn vrouw opende hij een sportwinkel in Mariaburg, dit leidde tot een mooie functie bij Nike, samen met Marc Smet en Lieven Van Echelpoel.

Eind de jaren 80 keerde Herman terug naar Brasschaat atletiek en de RABC – wielertoeristen, in laatste instantie voor de wielerclub een helpende hand op allerlei manieren. We onthouden zeker de allereerste Kapittelloop in 1986.

Eind de jaren '90 , kwam hij terug naar de atletiek en werd enkele jaren bestuurslid, onder de ons eveneens betreurde voorzitter Ben Van Winkel. Als mede-organisator van de internationale meetingen van 2002 en 2003. Meebesturen zou hij doen tot 2005, waarna hij na einde loopbaan bij Nike, terug het wielertoerisme beoefende, vooral samen met Hugo Lebon.

Herman was bereid om met alles te helpen en als goede vriend bood hij in 2005, aan om mee te helpen aan de opbouw van onze prachtige krachttoestellen achter de polsstokmat. Hiervoor ben ik hem nog steeds dankbaar.

Zo werd het 2012... Francois Laureyssens werd 90 en Herman besloot om een groot feest te oganiseren aan ons oude chalet. Wat een feest was dat, onvergetelijk en vooral zijn verdienste en ook omdat hij kon terugvallen op de oude medewerkers.

Daarna, 2015, in de lente is Herman echt aan het sukkelen met hartproblemen...niettemin kwam hij ons na een fietsrit, regelmatig opzoeken. In augustus kwam Herman terug mee fietsen in de C-ploeg van RABC. Blijkbaar volledig in orde, er waren geen problemen.

Tot nu 6 december.. Het heeft niet meer mogen zijn. Zijn grote hart voor iedereen, heeft hem in de steek gelaten.

Een zwarte dag en zware slag voor ons allen.

Herman.. vooral bedankt omdat je zoveel voor de mensen hebt betekend.

 

André